Zasady Texas Hold'em

W Texas Hold'em celem jest wygrywanie żetonów poprzez pokazanie na showdownie najsilniejszego pięciokartowego układu lub skłonienie wszystkich przeciwników do spasowania przed ostatnią rundą licytacji.

Używa się standardowej, 52-kartowej talii. Każdy gracz dostaje dwie karty zakryte. W trakcie rozdania na stół trafia pięć kart wspólnych, odkrytych dla wszystkich: flop (trzy karty), turn (jedna karta) oraz river (jedna karta). W showdownie liczy się najlepsza pięciokartowa kombinacja; możesz użyć obu, jednej lub żadnej karty własnej.

Akcja przebiega zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Rotujący dealer button wyznacza rozdającego dla danego rozdania i determinuje blindy oraz kolejność akcji. Przed rozdaniem dwóch graczy wnosi przymusowe stawki zwane small blindem i big blindem, aby zasilić pulę.

Przycisk (BTN) przesuwa się o jedno miejsce zgodnie z ruchem wskazówek zegara po każdym zakończonym rozdaniu. Bezpośrednio po lewej stronie przycisku siedzą gracze na pozycjach small blind (SB) i big blind (BB). Przy pełnym (9–10-osobowym) stole używa się też nazw takich jak UTG (Under the Gun), LJ (Lowjack), HJ (Hijack) i CO (Cutoff). W formacie 6-max jest mniej wczesnych pozycji, a pozycje późne wypadają częściej. W heads-upie przycisk wpłaca SB i działa pierwszy przed flopem, a ostatni po flopie.

Kto działa pierwszy? Przed flopem akcję zaczyna pierwszy aktywny gracz po lewej stronie BB (zwykle UTG). Po flopie/turnie/riverze jako pierwszy działa pierwszy aktywny gracz po lewej stronie przycisku (często SB, jeśli nadal uczestniczy w rozdaniu). BTN to najbardziej korzystna pozycja, bo działa się jako ostatni po flopie.

Blindy to przymusowe stawki wnoszone przed rozdaniem (np. w grze 1/2: SB = 1, BB = 2). W wielu grach stosuje się także ante - niewielką dopłatę od każdego gracza - albo pojedyncze big blind ante (BBA) wpłacane przez BB, co zwiększa pulę startową i zachęca do gry.

Gracze wracający do stołu zwykle muszą „odrobić” pominięte blindy/ante, aby natychmiast dołączyć, lub poczekać na własnego BB. Procedury dotyczące opuszczonych blindów, „martwego”/ruchomego przycisku i spóźnień mogą się różnić - w razie wątpliwości zapytaj rozdającego.

W Hold'emie używa się standardowej talii 52 kart bez jokerów. Po wpłaceniu blindów każdy aktywny gracz otrzymuje dwie karty zakryte, rozdawane po jednej, zaczynając od gracza po lewej stronie przycisku i dalej zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Chroń swoje karty przed przypadkowym odkryciem lub zrzutem do mucku.

Przed każdym rozdaniem kart wspólnych rozdający „spala” jedną kartę, by ograniczyć wpływ ewentualnych znaków na kartach. Drobne ekspozycje kart zwykle koryguje się według procedur sali; poważne błędy mogą skutkować uznaniem rozdania za nieważne (misdeal).

• Preflop: Zaczyna pierwszy aktywny gracz po lewej stronie BB (lub po lewej stronie live straddle, jeśli jest używany). Gracze mogą spasować, sprawdzić BB lub przebić. Gdy wszystkie stawki zostaną wyrównane, następuje flop.
• Flop: Trzy karty wspólne odkrywane są jednocześnie, po czym następuje runda licytacji rozpoczynająca się od pierwszego aktywnego gracza po lewej stronie przycisku.
• Turn: Odkrywana jest jedna karta wspólna i następuje kolejna runda licytacji.
• River: Ostatnia karta wspólna i finałowa runda licytacji. Jeśli po niej w rozdaniu pozostaje co najmniej dwóch graczy, następuje showdown.

Jeśli w dowolnym momencie wszyscy poza jednym graczem spasują, rozdanie kończy się natychmiast, a pozostały gracz wygrywa pulę bez pokazywania kart.

Na swojej kolej możesz:

• Check (czek): nic nie dokładać, gdy nie ma otwartej stawki.
• Bet (bet): postawić żetony, gdy nie ma otwartej stawki.
• Call (call): wyrównać aktualną stawkę.
• Raise (raise): podnieść rozmiar obecnej stawki.
• Fold (fold): zrzucić karty i zrezygnować z dalszej gry w tym rozdaniu.

W grach no-limit minimalny bet po flopie to zazwyczaj wielkość big blinda. Minimalny raise musi być co najmniej równy wielkości poprzedniego podbicia. Przykład: ktoś betuje 20, inny gracz podbija do 60 (czyli +40); kolejny minimalny raise to kolejne +40, czyli do 100 łącznie. All-in poniżej pełnego podbicia zazwyczaj nie otwiera ponownie licytacji dla graczy, którzy już działali (chyba że lokalne zasady mówią inaczej).

Działanie nie w swojej kolejce może być wiążące, jeśli akcja się istotnie nie zmienia; w przeciwnym razie jest cofane. Zawsze czekaj na swoją kolej, nie „chlup” żetonami w pulę i przesuwaj je w równych stosach.

Jeśli po ostatniej rundzie licytacji w rozdaniu pozostaje co najmniej dwóch graczy, pula jest przyznawana na showdownie. Jako pierwszy pokazuje karty gracz, który wykonał ostatnią agresywną akcję na riverze. Jeśli na riverze nie było betu, pierwszy odkrywa zwykle pierwszy aktywny gracz po lewej stronie przycisku i pokaz idzie zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Przegrywające, sprawdzone ręce można zwykle zrzucić zakryte (muck), chyba że zasady sali wymagają pokazania wszystkich sprawdzonych rąk dla ochrony integralności gry.

Rozdający odczytuje najlepszy pięciokartowy układ każdego gracza. Liczy się dokładnie pięć kart - dodatkowe kickery poza pięcioma nie mają znaczenia. Jeśli wszyscy mają identyczny najlepszy układ, pula jest dzielona po równo. Gdy dzielenie pozostawia pojedynczy żeton, trafia on zgodnie z zasadami sali, najczęściej do pierwszego miejsca po lewej od przycisku.

Układy od najsilniejszego do najsłabszego: Strit w kolorze (Straight Flush), Kareta (Four of a Kind), Full, Kolor (Flush), Strit (Straight), Trójka (Three of a Kind), Dwie pary, Para oraz Wysoka karta. Kolory (♠ ♥ ♦ ♣) nie mają hierarchii w standardowym Hold'emie.

As w stricie może grać jako wysoki (10-J-Q-K-A) albo niski (A-2-3-4-5), ale nie „zawija się” (K-A-2-3-4 nie jest stritem). Porównując kolory, patrzy się od najwyższej karty w dół; jeśli pięć kart jest identycznych, następuje podział. W układach z parami o wyniku decydują kickery; np. dwóch graczy z top parą może rozstrzygnąć pojedynek dzięki wyższej karcie towarzyszącej.

Gdy jeden lub więcej graczy jest all-in za różne kwoty, pula dzieli się na główną i jedną lub więcej pul pobocznych. Każdy gracz może wygrać tylko te pule, do których dołożył. Pule rozstrzyga się od pobocznych do głównej.

Przykład: Gracz A all-in za 25, Gracz B za 60, Gracz C pokrywa obu i sprawdza 60. Pula główna jest ograniczona najmniejszym stackiem: po 25 od A, B i C, czyli 75 łącznie. Nadwyżka 35 od B i 35 od C tworzy pulę poboczną 70, o którą rywalizują tylko B i C. Na showdownie najpierw rozstrzyga się pulę poboczną między B i C, a następnie główną pomiędzy A, B i C.

• W No-Limit Hold'em możesz betować/raisować dowolną kwotę do wysokości posiadanych żetonów (zasada „table stakes”).
• W Pot-Limit maksymalny raise równa się aktualnej wielkości puli łącznie z twoim callem; rozdający może pomóc policzyć pulę.
• W Fixed-Limit bety i raisy mają z góry ustalone wielkości (zwykle podwajane na turnie i riverze), a wiele miejsc ogranicza liczbę podbić na ulicę.

Niezależnie od struktury nie możesz dodawać ani zabierać żetonów w trakcie rozdania i grasz wyłącznie tym, co miałeś na jego początku. Między rozdaniami dokupienia muszą mieścić się w ogłoszonych minimach i maksimach stołu.

W grach cash obowiązują minimalne i maksymalne buy-iny. Możesz dokupić między rozdaniami w tych ramach. Większość poker roomów pobiera rake z każdej puli lub opłatę czasową; struktury rake'u różnią się i wpływają na opłacalność gier.

Straddle to dobrowolny „ślepy” bet wnoszony przed rozdaniem, zwykle 2× BB, najczęściej przez gracza UTG. Niektóre miejsca dopuszczają straddle z przycisku lub „Mississippi straddle”, zmieniając kolejność akcji. Straddle powiększa pulę startową i zmienia dynamikę preflop.

Typowe „misdeal” to np. rozdanie niewłaściwej liczby kart graczowi, karta rozdana do pustego miejsca czy znaczna, niekorygowalna ekspozycja kart. Zwykle przerywa się rozdanie i tasuje od nowa, a przycisk przesuwa się normalnie. Drobne ekspozycje w trakcie rozdania często naprawia się na jego końcu zgodnie z regulaminem sali (np. zamianą karty na wierzchnią i użyciem odkrytej jako burn).

Ręka jest zwykle „martwa”, jeśli dotknie mucku, zostanie zrzucona odkryta, gdy akcja trwa, albo ma złą liczbę kart. Zawsze trzymaj karty nad stołem i chroń je żetonem/kart-guardem, stosując się do poleceń rozdającego.

Poker to gra towarzyska z zasadami chroniącymi uczciwość i tempo. Działaj tylko w swojej kolejce i podejmuj decyzje w rozsądnym czasie. Nie omawiaj trwających rozdań w sposób mogący wpłynąć na akcję ani nie ujawniaj zrzucanych kart, póki rozdanie trwa. Utrzymuj porządek w stacku, a żetony o dużych nominałach trzymaj widocznie. Nie „chlup” żetonami do puli - przesuwaj je w równych stosach, by ułatwić liczenie.

Unikaj „angle-shootingu”, w tym pozorowanych akcji, string betów czy mylących deklaracji. Zachowuj uprzejmość; slow-roll (celowe zwlekanie z pokazaniem oczywistego zwycięzcy) to bardzo zła forma, nawet jeśli nie jest literalnie zabroniony.

Choć podstawy Hold'ema są spójne, wiele poker roomów ma lokalne procedury. Niektóre wymagają pokazania wszystkich sprawdzonych rąk na showdownie; inne pozwalają zrzucić przegrywającą rękę zakrytą. W części miejsc można „run it twice” przy all-inach, jeśli zgodzą się wszyscy uczestnicy; gdzie indziej jest to zabronione. Różnić się mogą też opcje straddle, limity podbić w grach limit oraz to, czy krótki all-in ponownie otwiera licytację. Zanim zagrasz, zapytaj rozdającego o lokalne zasady wpływające na bieżące rozdanie.